Konusu " Eğer teknolojinin tüm gereksinimlerinizi karşıladığı, çalışmak zorunda olmadığınız bir dünyada yaşıyor olsaydınız, yaşam seçimleriniz neler olurdu? "

Yazar Rumuzu:sude1996
Eser Sıra Numarası:240213eser32




                                                     SANAL MUTLULUK
     Her şeyi teknoloji halletseydi ben nasıl olurdum acaba? Öyle bir hayale dalıyorum…Önce her şey çok güzel görünüyor gözüme. Bütün istediklerim hiç yorulmadan bir çırpıda oluveriyor. Mesela istediğim bir yere anında ulaşıyorum ya da insanların neler yaptıklarını hemen öğreniyorum. Sonra bir bakıyorum. Ben çok tembel biri olmuşum. Yerinden kıpırdamayan bir şişkoya dönüşmüşüm. Her şeyi bilmek beni mutsuz etmiş. İstediğim yere anında ulaşabilmek özlem gibi güzel bir duyguyu yok etmiş. Özlemeyi de özlenmeyi de özler olmuşum. Sanki artık hayata dair hiçbir şey kalmamış elimde… Önceden olsa neler yapardım acaba?  Düşünmeyi bile beceremiyorum artık. Sanki hayatımla birlikte düşünme gücümü de kaybetmişim.  Kocaman bir kara delik var içimde her geçen zaman benden bir şeyler yutuyor. Mesela önceden bir şeyi elde etmek için çaba gösterirdim. Şimdi ise istemem yetiyor. Ve şimdi anlıyorum ki emek harcamadan başarmak bana önceden emek vererek başardığım galibiyetin tadını bir türlü vermiyor. Teknoloji ile birlikte sanki hayatın tatları da kayboluyor. Şimdi farkına varıyorum bende hayatım gibi değişiyorum…
Mutluluğumun yerine mutsuzluk gelivermiş. Eskiden ne çok severdim arkadaşlarımla oturup muhabbet etmeyi, şimdi teknoloji yüzünden zor görür olduk birbirimizi. Her birimizin en iyi arkadaşı teknoloji olmuş ne yazık… Acaba onlarda özlüyorlar mıdır eski hayatlarını? Benim özlediğim gibi…
Annem bile bir şey demiyor artık… Eskiden olsa ne çok kızardı bana kendimi bilgisayar, telefon gibi teknolojik aletlere kaptırmama. Oysa şimdi o bile alıştı benim bu tembel halime. Keşke yine kızıp bağırsa annem bana…
Hayatım ne çok değişiyor göz göre göre. Ve ben sadece izliyorum yerimde. Sanki tembellik iliklerime kadar işlemiş. Ne güzeldi önceki hayatım… Belki yoruluyor, belki de kızıp bağırıyordum hayata ama yinede yaşıyordum hayatı doya doya… Oysa şimdi sadece  “istiyorum” yetiyor. Sanki yaşayan ölü oldum. Hayatının tüm güzel değerlerini kaybetmek ne acıymış meğer…
      Teknolojinin bana hükmetmesine izin vermemeliyim. Ben onu istediğim şekilde gerek olduğu sürece kullanmalıyım. Teknolojinin esiri genç bir nesil değil, teknolojiyi üreten bir nesil olmalıyım, olmalıyız…