Konusu " Eğer teknolojinin tüm gereksinimlerinizi karşıladığı, çalışmak zorunda olmadığınız bir dünyada yaşıyor olsaydınız, yaşam seçimleriniz neler olurdu? "

Yazar Rumuzu:semas7277
Eser Sıra Numarası:240213eser05



                                                            (TEK)NOLOJİ

     Teknoloji... Çağımızın mucizevi kavramı, adındaki gibi tek başına bir bütün.. Hayatımıza o kadar girmiş vaziyette ki bir an bile çıktığında kilitlenip kalıyoruz. Özenle açılmış börek fırında pişerken ya daizlediğimiz dizinin en heyecanlı sahnesini beklerken elektriklerin gitmesi ve aletlerin kullanılamaması insanı çileden çıkarıyor doğrusu. Peki ya bu mükemmel aletler hiç olmasaydı?

İnsanlık bundan yüzyıllar öncesinden beri -doğası gereği-hep ileri gitmek için çabalamış durmuş aslında. Hasbelkader rastlanılan şeyler de olmuş, bininci deneyişte bulunanlarda. Ama insanlık hep üretmiş, hep daha iyiye ulaşabilmek için. Mesela Graham Bell. Annesi işitme engelliydi. Dedesi ve babası hayatlarını Bell'in annesine ve tüm işitme engellilere adamışlardı, sonrasında bayrağı Bell aldı. İşitme engellilerle ilgili birçok çalışmada bulunurken işitme engelli bir kadını sevdi ve onunla evlendi. Böylece hayatının geri kalanını da işitme engellilere adamış oldu. Aslında Graham Bell, sağırların duymasalar bile en azından konuşabilmeleri için çalışıyordu. Bunu başaramadı ama her gün yeni bir boyut kazanan telefonla birbirinden binlerce kilometre uzaktaki insanların birbirlerini duymalarını sağladı. 1875 yılında Watson‘la birlikte işitme aletleri geliştirmeye çalışırken kullandığı bataryadan pantolonuna asit döküldü ve Watson’ı çağırırken telefonu kullandı. Böylece günümüzün vazgeçilmez eşyası telefon bulunmuş oldu.

İşte tesadüfi ya da bilinerek icat edilenler hayatımızın tanı merkezine oturmuş durumda ve bu icat etme işi sürekli devam ediyor. Dünyanın her yerinde bilim adamları yeni deneyler yapıyor ve yeni şeyler geliştirmeye çalışıyor. Kimi hastalıklara çözüm bulabilmek için, kimi doğayı korumak için. Ama hakikatte yaptıkları hepimizin hayatını kolaylaştırıyor ve biz gittikçe rahata alışıyoruz. Bulaşığı, çamaşırı makineler yıkıyor, yemek yaparken kullanılacak malzemeler mutfak robotlarında hazırlanıyor, bilgiye ulaşmak için onlarca kitap karıştırmak yerine birkaç tuşa basmak kâfi oluyor...

Peki günümüzden yirmi yık elli yıl sonrasını düşünelim, geleceğimizi... Her geçen gün artan buluşlar hayatımızı nasıl etkileyecek? Teknolojinin tüm gereksinimlerimizi karşıladığı, çalışmak, okumak zorunda olmadığımız bir dünyada yaşamımız nasıl olurdu? Öncelikle şunu söylemek gerek, insanoğlu her zaman kolay olanı seçer ve rahat yaşamayı ister. Dolayısıyla her şeyi robotların yaptığı bir dünya ilk bakışta çok cazip. Böyle bir dünyada kim bir şeylerle uğraşmak ister ki? Mesela ben eğitimin öneminin son derece farkındayım, hangi şartlarda yaşarsak yaşayalım kendimi eğitmek için çabalarım. Ancak bunun kolay yolunu seçerdim tabi ki, sabah yedide uyanıp akşam saatlerine kadar okulda kalmaktansa öğreneceğim her şeyin beynime yüklenmesini isterdim. Ama boş zamanlarımı asla boş geçmezdim. Yani ne kadar teknolojik alet olursa olsun zevk için okuduğum bir romanı yine zevk için kendim okurdum, bu alanda teknoloji kullanmazdım yani.Ev işlerinde hiçbir şeye dokunmazdım, kendimi yormazdım. Ayrıca istediğim her şeyi gerçekleştirmeye çalışırdım, bir vitrinde görüp çok beğendim bir gömlek hemen elimin altında beliriversin isterdim örneğin. Sevdiğim insanlar hep yakınımda olsun isterdim, onlar olmasa bile ben hepsine istediğim an ulaşabileyim. Her şeyi "'metal kafaların" yani robotların gerçekleştirdiği bir dünyada yaşam seçimlerim arasında kesinlikle güzel bir ev, güzel bir araba ya da mala mülke sahip olmak olmazdı. Kariyer yapmak niyetine de girmezdim. Günümüzde özgürlük için bunca savaş verirken , o zamanki özgürlüğümü bu şekilde kısıtlamak istemezdim. İstediğim an istediğim yerde olurdum.

Şimdilerde gece vakti dışarıda dolaşmaya korkuyoruz. Ben gelecekteki metal kafalar beni her durumda korusun isterdim. Gece korkuyla kilitlenmiş kapıların olduğu evlerde değil yüzümde kocaman bir tebessümle çimenlerin üzerinde uyumak isterdim, sırf o müthiş güzel havayı soluyabilmek için ciğerlerimi çatlatırcasına. Çalışmak zorunda olmasaydım, olmasaydık... Öyle bir dönemde ırk. dil. din.cinsiyet ayrımının olmaması, sınıf ayrımının tamamen yok olması için çabalayabil irdim sanırım. Çalışmayan insanlar, paraya ihtiyacı olmayan ve parası da olmayan insanlar. Günümüzde kardeşi kardeşten koparan paranın gelecekte olmaması mükemmel olurdu herhalde. Ayrıca her şeyi teknolojinin yapmasına rağmen benlikleriyle bana eşlik edebilecek, kalplerini ortaya koyabilecek ve insan olduğunu unutmamış insanları toplar onlarla yaşamı güzelleştirecek şeyler yapmaya çalışırdım. Teknolojinin insanları ele geçirmesini hiç istemezdim. Şimdiki hayatımı unutmamak için çabalardım, robot değil insan olduğumu unutmamak için.

Teknoloji her şeyi halledebilseydi eğer elbette bu rahatlıktan bende faydalanırdım. Ancak bununda çok iyi olduğunu düşünmüyorum. Yani bütün gün yiyip içip hiç hareket etmeyen iş yapmayan insanların hayatını bir düşünelim. Her şeyin bir anda oluvermesi hayatımızı ne kadar da manasızlaştırırdı.İnsanlar ruhsuzlaşırdı.İnsanlar hiçbir şeyi istemez, hiçbir şey için çabalamaz olurdu. Kalplerdeki sevginin yerini bile teknoloji alırdı. İnsanlar can sıkıntısından, teknolojinin getirdiği yalnızlıktan ve mutsuzluktan birçok sorun yaşardı. Beraberinde en değerli varlığımız olan vücudumuzu yeterli kullanmadığımızdan ve o kadar teknolojik alet içinde kalıp bolca radyasyon almamızdan mütevellit hastalıklar baş gösterirdi. Belki teknoloji ile bu hastalıklara çözüm bulunabilirdi evet ama bu yırtık bir kıyafeti, eski ve pis bir kumaşla yamamak gibi bir şey olurdu. Kötüyü kötüyle gizlerdik yani.

     Evet teknoloji şu hayatta bize sunulan en güzel nimetlerden. Ama teknoloji bize sadece yardımcı olmalı bence, fende, bilimde ne kadar ilerlersek ilerleyelim teknolojinin parçası olmamalıyız, teknoloji biz insanlığa dair bir parça olmalı. Teknoloji daima düzeyli kullanılmalı ve metal kafaların, metal kalplerin yerini insanların bilgi dolu beyinleri ve sevgi, merhamet, azim dolu yürekleri almalı. Tabir-i caiz ise eğer; kanımca insanların çalışmak zorunda olmadığı, hiçbir iş yapmadığı, insana dair her şeyi teknoloji denen mucizenin yaptığı bir dünya olmamalı...



önceki eser / sonraki eser