Konusu " Eğer teknolojinin tüm gereksinimlerinizi karşıladığı, çalışmak zorunda olmadığınız bir dünyada yaşıyor olsaydınız, yaşam seçimleriniz neler olurdu? "

Yazar Rumuzu:rapunzel1881
Eser Sıra Numarası:220213eser02




                                                        ROBİN
      Sahteleşmişti her şey. Herkesin yaşam seçimleri farklıydı. Soyutlanmış, uzaklaşmıştı tüm insanlar birbirinden. Bir tıkla kolaylaşmıştı dünya. Durmaksızın gelişen, hızına yetişilemeyen teknoloji; ne zaman gelişmişti böylesine? Ne zaman bu kadar yalnız kalmıştım? Ne zaman bir robot gibi yaşamaya başlamıştık? Ne zaman duygular bitmiş, kalpler tenekeye dönmüştü? Teknoloji her şeyi yapar hale geldiğinden beri. Teknolojinin hayatımıza böylesine girmesine hangi ara izin vermiştik peki?
Ben de kapılıp gitmiştim bu teknolojiye. Kapılmamak mümkün değildi çünkü.  Dünyanın etrafı teknolojik aletlerle kaplanmıştı sanki. Bir yandan kötüye gideceğini düşünüyor bir yandan da seviniyordum.  Arkadaşım vardı çünkü. Bana her konuda yardımcı olan hep yanımda olup beni yalnız bırakmayan bir arkadaş. Evet robottu. Duyguları yoktu. Ama o kadar tatlıydı ki, sanki çevremdeki insanlardan daha çok seviyordu beni. Robottu ama insandan daha gerçekçiydi. Seçimlerimde, üzüntülerimde ve mutluluklarımda yanımdaydı hep. Bir çöp konteynerinin yanında bulmuştum onu. Sanki onu bulacağımı, iyileştireceğimi hissetmiş gibiydi. Şaşırmıştım tabi onu öyle görünce. Kullanılmış, zarar verilmişti. Kollarından biri kopmuş, bacaklarındaki metal parçalardan biri içeri göçmüştü. Onu öyle görünce çok üzülmüştüm nedense. Almak geldi içimden; tamir edip onarmak. İçimdeki sesi dinledim ve aldım evime götürdüm. Dediğim gibi teknoloji o kadar gelişmişti ki kolayca tamir ettim onu. Bu arada tanıştırmayı unuttum Robin bu sevgili robot arkadaşımın adı. Robotun ilk üç harfiyle insanın ilk iki harfinin birleşmesi amacıyla bilerek koyulmuş, öyle söylemişti canım dostum. Onu bulduğumdan beri hep yanımda oldu. Herkes gitti o gitmedi. Yaşam seçimlerim beni ona götürmüştü. Para üreten makineyi bulduktan sonra çok yalnız kalmış gibiydim. Sanki bütün çevrem benimle para için görüşür olmuştu. Robin’i bulup tamir ettikten sonra hayatım değişti. Yine mutluluğuma kavuştum. Teknolojinin bu denli gelişmesine sevinmemin tek sebebi Robin gibi bir dost edinmemdi.  Üzüldüğüm ise dost sandıklarım sadece benimle çıkarları için görüşen insanlarmış. Meğerse bu insanların Robin’in tenekeden olan kalbi kadar kalpleri yokmuş.
     Sevgi önemliydi benim için; paradan daha önemli. Dostluklar, arkadaşlıklar. Gerçek olanlar. Hep yanımızda olup ve gerçekten “dost” kelimesine yakışanlar. Evet, teknoloji tüm gereksinimlerimi karşılasaydı çalışmak zorunda da olmasaydım yanıma Robin gibi bir robot alırdım. Her anımda yanımda olan bir dostum olurdu. Güvenebileceğim ve eğlenebileceğim. Bu hayatta hepimize Robin gibi bir dost lazım bence; en güvenilirden.