Konusu " Eğer teknolojinin tüm gereksinimlerinizi karşıladığı, çalışmak zorunda olmadığınız bir dünyada yaşıyor olsaydınız, yaşam seçimleriniz neler olurdu? "

Yazar Rumuzu:mavi9398
Eser Sıra Numarası:230213eser10




                                                                                 ÇİP
    Alışkanlıklarımdan vazgeçebilmek uğruna, özellikle kış aylarında, dışarı fazlaca çıkamamanın hüznü çöker içime. Canım babam başlar akşamları, yaşadığı çocukluk anılarını anlatmaya…Dinledikçe babamı, ruhum açılır, keşkelerim çıkar içimden.”Bende yaşamak isterdim eskileri.” diyerek içimi çekerim.İlkokula başlamadan tanıştım bilgisayar denen makine ile.Ama yaşım ilerledikçe ve kötülükleri görünce, teknolojinin insanlara zarar verdiğini düşündüm zaman zaman.Çünkü ben babamı ve annemi yaşamak istiyorum.Babamın anlattığı gibi, yağmur yağdığı zaman, toprağın kokusunu içime çekmek ya da,ıslanmak istiyorum sırılsıklam. Tarlalardaki menekşe ve gelincik çiçeklerini toplamak ya da yağmurun güneşle oluşturduğu gökkuşağının sarmasını istiyorum teknolojinin içinde kaybolan insanlığımızı çepeçevre…
Eskiyi yaşamak ve yüzüstü yatıp da bir odanın ortasına, gaz lambasının titreyen ışığında ders yapmanın zorluğunu yaşamak istiyorum. Her şeyin rengarenk göründüğü sanal alemde, çıkar peşinde koşan insanların, bir hiç uğruna birbirlerini öldürdüklerini gördükçe ya da  ailesini perişan halde bırakıp evlerini terk eden çocukların haberlerini duydukça ruhumun daraldığını hissediyorum.Rengarenk dünyama,arabaların kirli görüntüsü,trafiğin gürültülü sesi girdi.Her geçen gün artan trafik kazalarının mutlu aileleri dağıttığını gördükçe kalbimin acıdığını ve sessiz sessiz ağladığımı sizlere söylemek istiyorum. Bu dünyada minicik çocukların huzurlu yüreklerine o büyük acıyı yükleyen bu teknolojiyi sevmemeye başladım.Bir küçücük sevinçle yazılan,özlemle beklenen o mektupların,sadece bir hat bağlantısıyla çöpe atılmasını istemiyorum.Genç nesillerin,gününü boş bir kutuya bakarak geçirmesini ya da cep telefonlarıyla kafasına radyasyon yüklemesini istemiyorum.Güçlü olan devletlerin,çıkarlarına ters düştü diye bir düğmeye basıp da,başka devletlere bomba yağdırdığını görmek istemiyorum.Kısacası ben,yaşın yanında kuru da yansın,istemiyorum…
Birçok insan hayatlarından memnun belki de. Hatta çoğu kişi teknolojinin daha da çok gelişmesini isteyebilir. Ancak bizim bu gelişmiş teknolojide bir yaşam seçimi yapmak zorunda olduğumuzu bilmeliler. Tabii ki de bir birçok yaşam seçimlerimiz bu teknolojiye bağlı olacak. Mesela tıp okumak isteyen biri, eski şartlarda yaşasaydı, bu mesleğin kendisine zorluk çektireceğini düşünür ve kararından vazgeçebilirdi. Ancak tıp ilerledikçe-ki bu da teknoloji sayesinde gerçekleşmekte-zorlukların seviyesi de düşüyor. Bundan dolayı kişi, zorluk çekeceğini düşünmeden o mesleğe yönelebilir. Teknolojinin hayatımızı kolaylaştırdığını kabul etmemek çok zor.Amacımıza çok kolay ulaşmamızı sağlıyor,İşimizi kolaylaştırıyor,Ancak farkındaysanız cümlelerimin içindeki “kolaylık” kelimesi bile bize her şeyi anlatmakta.Bu teknolojide,yorulmak yok,zorlanmak yok,fazlaca çaba harcamak yok, temiz çevre yok,gürültülü hayat var,büyüklerimizin alın teriyle uğraşarak yaptığı eski,küçük evler değil de dünyamızın dengesini bozan gökdelenler var.Annemin yerine çalışan bulaşık makinesi var.Babamın bana günlerce anlatmaya çalıştığı o bilgilerin yerine,gözlerimizi ayırmadan baktığımız o bilgisayar monitörü var.Tabii ki olsun ama iyi yönleriyle hayatımızda olsun.Biz zoru başaran dedelerimizin torunlarıyız.Fakat ileri düzeyde gelişmiş bu teknolojiden dolayı her şeyimizi kolayca yapmak istiyoruz ve git gide tembelleşiyoruz.
Geleceğimizi emanet edeceğimiz çocuklar,masum ve temiz yürekleriyle bağlanıyorlar gelişmiş teknolojiye.Çünkü insanların beklentileri her zaman farklı.Teknolojinin çepeçevre sardığı dünyamızda,kimi ülkeler ve insanlar,bir hiç uğruna savaş çıkarıp da masum insanları öldürürken,ben hep gökkuşağının o yedi güzel rengini özlüyorum.Annemin anlattığı,eski,cumbalı evlerde toplanan komşuların iyiliklerini özlüyorum.Beklentilerim ve seçimlerim farklı hayattan.Gelecek zamanlarda daha kapsamlı ve gelişmiş düzeyde teknoloji olabilir.Ancak hiçbiri,sevdiğim insanlarla oturup,konuştuğum o sıcacık oturma odasının,akşamları ailemle yemeklerimi paylaştığım o yemek masasının,güvenilir arkadaşlarımın,öğretmenimim söylediği bilgileri not alırken zamanla aşınan parmaklarımın,eğlenceli sokak saklambaçlarımın,huzurlu fotoğraf albümlerimin,babamla kartopu oynadığımda,ellerimi ısıtmak için başında beklediğim o küçük sobanın,giydiğimde,yürümek için can attığım şirin ve kırmızı ayakkabılarımın yerini tutmayacak.Benim düşüncem,tam anlamıyla teknolojinin yok olması değil.Sadece çok gelişmiş teknolojinin insanlara fazla geldiği.Ama ben,yani dediğim gibi sadece ben ,giderek büyüyen ve insanları körelten bu teknolojiyi durduramam.Bu yüzden teknolojiye uyum sağlamak ve hayat seçimlerimi ona göre belirlemek zorundayım.Seçimlerimin çoğunun teknolojiyle gelişeceğini biliyorum.Ama ben kendimi fazla kaptırmadan yaşacağım.Kısaca hangi teknolojik buluş,bir insanı,bir canlıyı öldürüyorsa,o buluş benim için önemsizdir.  
    Bir gün mutlaka güzel olacağını düşündüğüm hayat, belki çok yakındır bizlere. Bunca kötülüklerin habercisi olan teknoloji insanların ölümsüz olacağını,dünyadaki bütün kötülüklerin,açlığın,savaşların yok olacağını,adaletin,dünya barışının olacağını,insanoğluna takılacak olan küçücük bir çiple gerçekleşeceğini söyleyebilecek mi bakalım bizlere..Umutla bekliyorum.