Konusu " Eğer teknolojinin tüm gereksinimlerinizi karşıladığı, çalışmak zorunda olmadığınız bir dünyada yaşıyor olsaydınız, yaşam seçimleriniz neler olurdu? "

Yazar Rumuzu: karmakarışık1984
Eser Sıra Numarası:210213eser08




                                                 TEKNOLOJİ VE ÇALIŞMAK
     Teknolojinin günümüzde geldiği nokta şüphesiz ki akıl almaz.Yapılan ürünlerin çeşitliliği, bilim insanlarıyla tasarımcıların hayal gücüyle sınırlı. Buna karşılık henüz, ütü belasından kurtulabilmiş değiliz. Ya da bir kuş kadar iyi uçamıyoruz, onun gibi manevra yapabilecek bir aletin teknolojisi bulunmuş değil. Daha ciddi bir boyutta baktığımızda, açlığın, susuzluğun, kanserin ortadan kalkmasını sağlayabilecek bir teknoloji hâlihazırda yok. İnsanların yaşam şartları hala eşit değil, tersine uçurum gittikçe artıyor. Can güvenliği sağlanamamış henüz, yüzlerce kişi ölüyor trafik kazalarında. Ya gezegenimizin problemleri? Çok şeyler yapıldı ama havayı, suyu, toprağı tam anlamıyla koruyan bir teknoloji üretilip yaygınlaştırılamadı.
Ya peki bunlar ve daha niceleri yapılmış olsa?
Ya teknoloji öyle bir boyuta gelse, ihtiyaçlarımızı karşılamamız için çalışmamıza gerek kalmasa?
O zaman insanlık ne yapardı? O zaman ben ne yapardım?
Eğer çalışmadan ihtiyaçlarımızın yerine geldiği bir dünya olsaydı, insanların gereksinimleri için para kazanması gerekmediğinden, paranın maddi hiçbir önemi kalmazdı ki bu da bence dünyada olup olabilecek en büyük değişimdir.  Çünkü bu dünya para üzerine işler. Ekonomi, devletlerin, milletlerin, insanların statüsünü ve durumunu belirleyen en büyük etkendir. Eğer teknoloji çalışmamızı gerektirmeden tüm gereksinimlerimizi karşılayabilecek düzeye geldiyse, tüm insanların refahını sağlayacak düzeye gelmiştir, bu açıdan eşitliğin olduğu bir dünyada yaşamak huzurlu olurdu, diye düşünüyorum. Kavgaların, savaşların, tehditlerin, güçlünün güçsüzü ezmediği bir dünya olurdu. Belki de olmazdı. Belki de para değerini yitirse bile, paranın yerini alacak bir düzen ortaya çıkardı. Yine güç sahibi bir sınıf ve güçsüz bir sınıf ortaya çıkardı.
Bana gelince,  eğer çalışmak zorunda olmadığım bir dünyada yaşasaydım, mutlu olmazdım. Bence kimse mutlu olmazdı. Bir insana mutluluk veren şeylerden en büyüğü, koyduğu hedeflere ulaştığında, kendinde daha fazlasını yapabilecek gücü görmesidir.  İnsanlar çalışmazlarsa, kendilerini tatmin ettikleri, hayattan memnuniyet duygusunu aldıkları uğraşlarını ellerinden almış oluruz. Mesela ben, her ne kadar öğrenim aşamasında olsam da şu anda, çalışmazsam eğer hayatımı ne ile devam ettirebilirim? Şu anda çalışmaktaki amacım, ileride bana iyi yaşam koşulları sağlayabilecek bir mesleğe sahip olmaktır. Eğer bana bunun garantisi, doğuştan verilirse, köksüz bir ağaç olmaz mıyım? Yine de, ilgileneceğim şey, sanat olurdu büyük ihtimalle. Hiçbir kaygı taşımadan, bir şeyler üretmenin çabasına girerdim. Evet, eğer ben, tüm ihtiyaçlarımın eksiksiz yerine geleceği bir dünyada yaşasaydım, bilim ve sanatla uğraşmak isterdim. Kendimi ifade etmenin, maddi açıdan bir anlamı olmasa da manevi açıdan, beni tatmin edecek uğraşları bunlar olurdu.
     Ya da belki de Yevgeni Zamyatin’in “Biz” adlı romanının sonunda olduğu gibi, düzene isyan eden gruba katılırdım…