Konusu " Eğer teknolojinin tüm gereksinimlerinizi karşıladığı, çalışmak zorunda olmadığınız bir dünyada yaşıyor olsaydınız, yaşam seçimleriniz neler olurdu? "

Yazar Rumuzu:kamer3678
Eser Sıra Numarası:250213eser01




                                                     HAYAT GÜZELDİR
      Masallardaki kelebek misali olurdum belki de.Tek işim ya da uğraşım yaşatmak için yaşamakla başlardım şu iki günlük ömrümde.Sonra kanatlarımın içine alırdım dünyayı.O küçücük ama şefkat dolu kanatlarıma.Issız ve gündüzün bütün kötülüklerinin siyah örtü ile örtüldüğü an kamer olurdu yoldaşım.Onunla gezerdik dünyayı.Sonra başka başka ruhlara girerdik.Hayali dünyalarda okurken satırları... Geceleri masal dünyalarını aydınlatırdık.Gündüzleri yüreklere uğrardık.Huzur desinler isterdim adıma.Kederi,hicranı,nefreti alır atardım bir çöplüğün ağzına.Loşodalarda duraklaşmışgönüllere umudu yerleştirip her birine aşk tohumu atardım.Köpük köpük  dalgalanan ıssız deryaların mehtabına dalardım uyanıncaya kadar.Yine muzlim olunca her yer,koşup penceremin yanına elini tutardım kamerin.Sonra ihtar ederdi beni.O da elimden tutup götürürdü.Zirveye çıkardık en zirveye.Yavaş yavaş uzak evlerden lambalar yanmaya başlardı.Herkes yine kendi kabuğuna çekilirdi.Bense tekrar yaşatmaya dönerdim.En çok yaptığım şeyi;ruhları yaşatırdım masaldan masala koşuşturarak.Belki de deste deste açılan eş'arı hissederdim veya yaşatırdım kalbimin derinliklerinde.
Sonu gelmezdi masalların,deryaların,kamerin,şeblerin....Uğraş olmayan bir dünyada belki de en güzel şey olan ruhdan ruha girerek geçirirdim hayatımı.Sonra yine gece olurdu.Yine ayın kasveti doğardı üzerimize,bizi başka alemlere götüren ayın.Belki de sıkardı ya da bunaltırdı ihtiyaçsız insan olmak.Yani robotlaşmak.Eskisi kadar hiçbir anlamı kalmayan güneşe uzanıp umut verirdim.
    Ardından kısacık ömrümün son saniyelerinde robotlaşmış insanları,makineleri ile birlikte uzayın boşluğuna bırakırdım ulvi sonsuzluğa kanat çırparak...