Konusu " Eğer teknolojinin tüm gereksinimlerinizi karşıladığı, çalışmak zorunda olmadığınız bir dünyada yaşıyor olsaydınız, yaşam seçimleriniz neler olurdu? "

Yazar Rumuzu:kalem1881
Eser Sıra Numarası:250213eser09




                                                         GERÇEK SEVGİ
     İstediğimde gece, istediğimde gündüz olan yaşama alanımı kendi tasarımlarımla geliştirdim. Herkes tarafından pozitif tepkiler alınca dış ticaret yapmaya başladım. Gün geçtikce robotlarım, makinalarım, mekanizmalarım bütün dünyaya yayıldı. Artık ilerlettiğim teknoloji araçları bütün ihtiyaçlarımı karşılıyordu. Elimi bile kaldırmadan 100 yıla kadar çok rahat bir şekilde yaşayabilirim.
6 saat gece, 18 saat gündüz olması için yaşam alanıma talimat verdim. Yaşam alanım benim doğrultularım ile 6 saat gecenin sonunda tatlı bir şafak vaktiyle aydınlanmaya başladı. Anne robot güzel bir öpücükle beni nazikçe uyandırdı. Beni banyoya götürüp elimi yüzümü yıkadı. Robot bile olsa anne duygularını yazılımına eklediğim için kahvaltıyı pek sevmememe rağmen bana kahvaltı hazırlamıştı. Burnuma gelen kokular beni cezbetmişti. Canım robotum, benim için ekmek kızartmış mükemmel bir kahvaltı sofrası hazırlamıştı. Kırılmasın diye bir kaç şey atıştırmak istediğimi söyledim ama anne değil mi tıka basa doyurdu beni. Tekrar beni banyoya götürerek dişlerimi fırçaladı.
Dışarı çıkmak istediğimi söyledim. Hava durumunu kontrol edip beni hava durumuna göre giydirdi ve arabama gitmek istediğim yerin talimatlarını girdi. Arabam o taraflarda trafik olduğunu ışınlanmamızın daha iyi olacağını söyledi. Hiç trafiğe girmeden kendimi hemen arkadaşımın evinin önünde buldum.
Arkadaşım yalnız yaşayan internet üzerinden 4 yıllık üniversitesini okuyan bir öğrenci. Anne, baba ve kız / erkek kardeş olmak üzere 4 çeşit robotundan memnun olmadığını beyan etti. Nasıl bir robot istediğini sordum ‘benim gibi’ dedi. Beraber laboratuarıma ışınlandık. Ergenlik dönemi izleri taşıyan genç temalı bir robot çizimi yapması için bilgisayarlara komutları söyledim. Yaklaşık bir saat içinde robot tamamlandı. Tekrar arkadaşımın evine ışınlanarak robotu test etmek istedik.
Robot açılır açılmaz ‘Beni anlamıyorsunuz, kimse beni sevmiyor, ölmek istiyorum ...’ gibi klasik ergenlik dönemindeki gençlerin verdiği tepkileri göstermeye başladı. Ardından da kendini bir odaya kapattı.  Arkadaşımla uzun süre sessiz kaldık, bakıştık ve gülmeye başladık. Midemiz biraz acıktı anne robotuma sinyal gönderdim. Hemen ışınlanarak yanımıza geldi, bize yemek yapmasını rica ettik. Çok güzel yemekler yaptı,  biz de afiyetle yedik ve genç robotu yanımıza çağırdık.
Ayarları ile biraz oynadım. Yemek yapmıyor pizza sipariş veriyor, evi temizlemiyor yerde gördüğü şeyleri çaktırmadan koltukların altına sürüyor. Arkadaşıma anne robot yapmayı teklif ettim ama o hiç şikâyetçi değildi, çünkü robotu tam olarak kendisine benziyordu.
Günümün geri kalanını uzayda geçirmek istedim. Sessiz sakin kimseyi görmeden biraz dinlenmek kime iyi gelmez ki? Her neyse arabama bindim, uzaya gitmek için talimatları verdim. Uzaya çıktık yanımızdan kayıp giden yıldızlar, evrenin manzarası mükemmeldi. Eski yaşamım gözümün önüne geldi. Çalışmak zorunda olduğum, eve gelip kendimi doyurmak için yemek yapma çabam ama çok acıkmışsam dışarıdan sipariş vermem gibi.
Dünyanın kendi döngüsünde gece gündüzün oluşması ve şu yaşadıklarım.  Dişlerimi bile robotum fırçalıyor. Rahat olmayı seviyorum ‘İyi ki de üşengeçmişim ki böyle şeyler icat 0OÜetmişim, aferin bana’ diyerek kendimi teselli ettim.  Epey gezdim ve tekrar eve döndüm. Anne robotum da evdeydi. Gerçek anne sevgisi, şefkati kadar olmasa da robotum beni sanki onun bir parçasıymışım gibi karşıladı. İşte o an annemi ne kadar çok özlediğim aklıma geldi. Anneme gönderdiğim çok boyutlu hologramımla onu çok özlediğimi ve yanıma yerleşmesini istediğimi ilettim. Yaşam alanımı geceye alarak uyudum. 6 saat sonra tekrar gündüz olduğunda mutfaktan enfes kokular geliyordu. Her sabah gelirdi ama bu sabah bir başkaydı. Anne robot beni alıp banyoya götürdü, elimi yüzümü yıkadı, mutfağa girdik. Gördüklerime inanamadım annem gelmiş anne robotla bir olup benim için enfes şeyler hazırlamışlar.
      Tüm gereksinimlerimi tenekeden, kablolardan, bir kaç deney sonrası elde ettiğim şeylerle sürdürsem de asıl önemli olan şeyi karşılamadıklarının farkına vardım: gerçek sevgi...