Konusu " Eğer teknolojinin tüm gereksinimlerinizi karşıladığı, çalışmak zorunda olmadığınız bir dünyada yaşıyor olsaydınız, yaşam seçimleriniz neler olurdu? "

Yazar Rumuzu: didem1996
Eser Sıra Numarası:220213eser15




                                                       ÇARK DÖNERKEN
        Baktığım her yerde, gördüğüm tek şey insanın arada kalmışlığı. İnsanın yetkisi arttıkça bu dünyada, aslında insanın kendisi tükeniyor. Ve kendi zekasıyla kendini bitiren tek varlık insan, bir gün teknolojiyi keşfediyor. Merak sonucunda teknolojiyi keşfeden insan, bir gün kendini, diğer gün teknolojiyi ve öteki gün kendini keşfetme çabasına giriyor... Bu çark böyle dönerken biz, çarkın dişleri arasında kalıp eziliyoruz. Teknoloji harikası olan o çark döndükçe, yaşamdaki anlamlar siliniyor.
Peki bu teknoloji çarkı, nereye kadar döner? Hiç yavaşlamaz yada durmaz mı? İnsanı, farkında olmayan insana, doğaya düşman etmekten hiç yorulmaz mı? Belki yorulur, belki yavaşlar, belki hiç durmaz...
Tek bildiğim, o çark bir gün bütün ihtiyaçlarımızı karşılayacak olsa da, insanın duygularının yanından bile geçemeyecek. Bunu biliyorum çünkü önümde duran bu bilgisayar bana asla sevinci,üzüntüyü,mutluluğu yada aşkı hissettiremeyecek. O benim gereksinimlerimi karşılarken, benim duygularım onun esaretinden kurtulmuş olacak.
O gün, o çarkın dünyaya hükmetti gün insanın pişmanlığı da hiçbirşeyi geri getirmeyecek. İnsan eli değmeden hazırlanan bombalar insanlığın bir rengini daha çekip alırken, biz teknoloji işimizi kolaylaştırıyor diye şükredeceğiz. O gün  çoktan geldi diye içten içe düşünsemde,iyimserliği elden bırakmayıp,biraz daha zamana sahip olduğumuzu savunabilirim. Ama kaçınılmaz son geldiğinde,yaşamımın ne yönde olacağına karar veren ben olacağım. Çünkü dediğim gibi, insanın zekası sonucunda ortaya çıkan hiçbirşey,benim duygularımın yerini tutamayacak.
Bugün, ilerideki o günlerde yaşamımın ne yönde olacağı sorusuna ise - tabii çarkın gölgesinden uzak - büyük bir mutlulukla 'sanat yönünde' yanıtını verebilirim. Tabii bahsettiğim sanat, şu eskilerde yapılan sanat. Renklerde, kelimelerde, şekillerde ve tüm boyutlardaki insanların saf duyguları.. Teknolojiden uzak sanat, benim için duyguların yoğunlaştığı, beni diğerlerinden ayrı tutan bir cam küre.
Eğer akla ilk gelen 'teknolojiye ayak uydurma' kalıbına uyarsam o bombayı yapanlardan ne farkım kalır? Böyle düşündüğüm için bu yazıyı yazıyorum. Böyle düşündüğüm için sanat diyorum.
       O çark hayatımın sonuna kadar, benim sadece kölem olacak. Yaşam seçimim teknoloji ile aynı kefeye bile konulamayacak. Teknoloji benim için amaç değil herzaman için araç olacak.