Konusu " Eğer teknolojinin tüm gereksinimlerinizi karşıladığı, çalışmak zorunda olmadığınız bir dünyada yaşıyor olsaydınız, yaşam seçimleriniz neler olurdu? "

Yazar Rumuzu: çoban yıldızı0001
Eser Sıra Numarası:200213eser12




                                                     HAYAT YİYEN CANAVAR
     Teknoloji. Belki çok yararlı belki çok zararlı belki de en büyük can düşmanı. Zamanla gelişen bir canavar. Çok da fark etmesekte ruhumuzu, çocukluğumuzu yiyip bitiren bir canavar.
Bu canavar hayatımızı kolaylaştırırken bir yandan da eskileri özletiyor bize. Eskiden oynardık bulduğumuz her çubukla. Şimdi çubuklarla bile internette oynanır olmuş. Alışık olduğumuz dünya yok olmuş. Daha da gelişseydi o teknoloji, her şeyi o yapar olsaydı, yürümeye bile gerek kalmasaydı…Çoğumuz bunun çok güzel bir şey olduğunu zannederken aslında binlerce de zararı var. Teknoloji hızla gelişirken en sonunda o ilkel halimize geri döneceğiz. Uçarken çiğ et yiyeceğiz. Düşündüğümüz her şeyi gerçekleştirirken en sonunda hayvancılıkla geçineceğiz. Yani aslında yaşarken öleceğiz. Teknoloji bizi yok edecek. Bir çalışmaya göre şimdi cebimize giren cep telefonları 5 yıl sonra üçgen biçimde,10 yıl sonra saat olarak üzerimizde bulunmaya devam edecek.25-50 yıl içersinde ise cebimize giren cep telefonları beynimize girip bizi yönlendirecek. En uzak mesafede bile karşı karşıya imiş gibi konuşacağız.75 yıl sonra hiç konuşmaya bile ihtiyaç duymadan telepati yoluyla anlaşacağız. Evet, şu ana kadar güzel ama hazin son. Yani yaklaşık 100 yıl sonra insanlar konuşmayı unutacak, birbirleriyle taş atarak anlaşacak. Medeniyet çökecek ve biz izleyeceğiz. Hadi düşünelim. Yemek yemeye ihtiyacımız yok haplarla yaşıyoruz, ormanlar yok olmuş, her taraf çöl. Herkese yetecek kadar hap yok, enerji yok, su yok. Banyoda en fazla on dakika durabiliyoruz, istediğimiz kadar ayakta duramıyoruz, en geç saat 10’da uyuyoruz, en fazla üç kişilik aileler olabiliyor çünkü fazla kişinin ihtiyacını karşılayabilecek enerji yok. Özgürlük yok, kısaca hayat yok. Hep aynı şeyleri yapıyoruz ama ruhsuz bir şekilde. Hiç kimse birbirini tanımıyor, komşuluk yok. Hiç kimse birbirini sevmiyor arkadaşlık yok. Sadece yaşıyoruz. Daha sonra ne olacağını bilmeden yaşıyoruz. Tıpkı şimdiki gibi.
     Hayat bizim elimizde. Şimdi biz geleceği düşünmezsek gelecekte bizi düşünmez. Unutursak unutuluruz.