Konusu " Eğer teknolojinin tüm gereksinimlerinizi karşıladığı, çalışmak zorunda olmadığınız bir dünyada yaşıyor olsaydınız, yaşam seçimleriniz neler olurdu? "

Yazar Rumuzu:anemon1234
Eser Sıra Numarası:230113eser02




                                           TEKNOLOJİ  BENİM  YERİME  DÜŞÜNMESİN
       Teknoloji,Yunanca kökenli bir kelimedir.Antik Yunanistan’da “Bilgiden  gelen  zanaat” anlamına geliyordu.Zaman  içinde  değişerek araç,yöntem  ve  süreçlerin  bütününü  ifade  eden  bir  anlam  kazanmış  bu  kelime.Teknolojiyi  üreten  de bu güne getiren  de insanoğlunun  ta kendisidir.

Teknolojinin  hayatımıza  kattığı  renkleri,kolaylıkları  düşünüyorum  da  mesela ,ben yıkamam  kardeşim  yıkasın  dediğimiz  bulaşıklarımız,kirletmekten  korkmadığımız  çamaşırlarımız ,günde  bin sefer  kapısını  açıp  kapattığımız  buzdolabımız ,evde  en  büyük  sinema keyfimiz  olan televizyonumuz,dünyanın  en  büyük  bilgi  kaynağı  olan  bilgisayarlarımız,nerede  olduğumuzu  anında  ele  veren  cep  telefonlarımız,özlemlerimizi  kısaltan  ulaşım  araçlarımız…

Özlemlerimizi  kısaltırken  bizi de  bizden  bir  o  kadar  uzaklaştıran  teknoloji .Eskiden  arkadaşlarımızla  bir yerde  buluşup  bir araya  gelip  sohbet  ediyorduk.Şimdi ise  facebook,twitter  gibi  sosyal  paylaşım  siteleriyle  arkadaşlarımızın  yüzünü  unutur  hale  geldik.Şimdi bakıyorum da hepimiz teknolojinin  bir kuklası  olmuş  durumdayız.Ama  teknolojinin  elimizden alamayacağı  şeyler de var;sevgi,saygı,dürüstlük   gibi  kişilik  özelliklerimiz .Hiçbir  teknolojinin  kişilik özelliklerimizi  karşılayabileceğini  sanmıyorum.Şayet  olursa  yaşamın  benim  için  hiçbir  değeri  kalmazdı.Aileyi  aile  yapan ailedeki  fertlerin  sevgisidir.Toplumu toplum  yapan  da o toplumdaki  bireylerin  birbirine saygısıdır.

Teknolojinin bizim  ihtiyaçlarımızı  karşıladığı,artık  çalışmak  zorunda olmadığımız bir dünyada  yaşıyor  olsaydık,birlik ve beraberlik gibi bir  duygu da özünü  yitirirdi  bence…Bencillik  hat safhada olur,herkes teknolojiden  en  üst  düzeyde  yararlanmak isteyeceği  için  toplum  yine  bir  kaos  içine düşer,her  yanda mutsuzluk  kol gezerdi.Amaçsız,duygusuz,belki de aşksız,sevgisiz  bir  yaşam  bizleri kucaklamaya  çalışırdı.Hedeflerimiz değil  mi bizi  hayata  sıkı sıkıya  bağlayan?Ya  hedefler ,hedeflerimiz  ne olacaktı  o  zaman? ”Ben  hedefsiz  yaşayamam,şimdi  hangi  dala  tutunacağım” , diyen  şaşkın  insanlar  topluluğu  olmaz  mıydık?

       Oysa ki ben çalışmak,çabalamak alın teri dökmek istiyorum.Vatanım ve bayrağım  için,insanlık  için ,kendim  için  mücadeleci  ruhumun  hiç mi hiç ölmemesini istiyorum.Teknoloji  evet  hayatımızı  kolaylaştırsın,kolaylaştırsın ama teknoloji  benim yerime düşünmesin.Benim  en  önemli  özelliğim  düşünebilmekse,sakın sakın  teknoloji bunu benim elimden almasın,almasın isterim.